bazen en gecmise iner ya insan,
gezinmektir maksat, ne yaptim ne ettim muhasebesidir,,
ama oyle bi noktaya takılır ki beyin, gecmisten kurtaramaz ne pacayi ne zavalli beyni,,

özler,,
ağlamadan öfkelenir,,
ama su da bunu yaptı der, yine kendine doner, doner dolasir,,

kayıplar vardır da, en cok hata addedilenlere öfkelenir insan,,
kimseye kızmaz da, ahh ben yok mu ben der gizli kendineHınçlarla,,

yaş aldıkça insan zamandan, korkular daha oturuo sanırım insanın içine,,
kime baksa yüzünde bir tebessüm, ağlamaklı,,
sarkmis dudaklar, huzun bakan gozler,
benSevdimAmaGitti diyen titreyen tınılar,,

unut onu gitti o diyen öfkeliSesler,
yargılayan beyinler,,
hiç anlatılamayacak dertler, anlatıldığında yapmaa diyen sitemler,,

insan kendine mi kalmakta acaba bunca yalnızlıgın içinde?
yalnızlık degil belki de,,
anlasilamama korkusuyla butunlesen anlasilma ve yakalanma korkusu,,

zaman zordur insanOğlu yahut kızı için,
bazen güzeldir, aşktır, bebektir, kavuşmaktır,
ama er ya da geç, her insan öfkelidir zamana, zordur cünkü gecerken,,
gecerken delipte gecer, ama gecer,,
hep telafi eder aslında,,
belki de tanrı dır bu,,
kimbilir,,


"ben onu cok sevdim,
o da beni çok sevdi,
onlar kalktı köln' e gitti, ben evlendim,,"

ne acıdır su zaman,,

0 yorum :

Yorum Gönder