Tüm bu karmaşanın içinde duyulan sesin sahibine ulaşmak için atılan adımlar,
geçen dakikalar, saatler ve de günler yorucu,
çaresizlik de korkutucu işin kötüsü,
yol nereye varır,
nereye çıkar,
çıkarsa nerde son bulur,
sonu varsa. .
en zoru da susmak,
hiç suçun yokken suçlanmak,
ve daha da kötüsü neyi neden yaptığının mantıklı hiç bir açıklamasının olmaması,
çünkü aşk mantıksızlık. .
aşıkken saçmalar ya insan,
hırçındır tapan,
görmez tapılan,
ah ne gam, ,
gece geçmez,
sabah isteksiz açar kollarını insana,
günaydın demez güneş,
yüzünü gösterirse tabii pusta kışta, ,
güne başını eğerek başlar bünye,
zaten yoktu diye konuşur kendi kendine,
geçer o gün öyle zar, zor, ,
günlük telaşeler,
imzalanması gerekenler,
katılınması gereken toplantılar,
ve o toplantıda akla düşen tebessüm, ,
ve akşam düşer havaya,
akşam da geçer ona buna telefonla,
naber nasılsınlarla,
ve gece, ,
ahh, ,
işte en zoru,
geçmez ne televizyonda şarkı söyleyen adam,
ne haberlerdeki intihar vakaları,
oyalamaz, gözünün ucu kaymaz insanın,,
aklını çekmeye çalışır o en tehlikeliden,
aslında bilir ki bünye,
o gece de uyku yok,
telefonlardan mümkün olduğunca uzak kalınmaya çalışılır,,
sonra yine başlar bir diğer gün, ,
hala susmaktır esas sorun, ,