16.05.2012

zehir.


insanin babasi bile acimasizken,
Annesi bile dusunup uzulmezken, can acisinaZehirleniyorum dediginizde bile yine kendi egosunu dusunurken hemde
Ne trajik aslinda..Hep derim ya yalniz buyuyen cocuklar hep yalnizdir
Anne-Baba birakmistir, nolursa olur bu cocuklar
Hep ofkelidir hep yaralidir iclerinde biseyler hep eksiktir,,
Tutunmaya calisirken tutunur gibi yaparlar,,
Ama iste bisey olur beceremezler,,
Canlari acir kendi kendilerini teselli edip sustururlar,
Kimse gormeden kendi saclarini oksarlar,
Kizarlar kendilerine niye dustun de canini yaktin diye kendi kendilerini azarlarlar,
kanadi bak ellerin ayaklarin kollarin der, bulduklari çimlerle yapraklarla temizlerler kanlarini,
Iclerine aglarlar, kocaman kadinken kollarina silerler yaslarini,
Istemezler kimsenin gormesini,,
Bisey olur kendi kanlarini temizlerler,
Baska bisey olur ayaklarina batan dikenleri kendileri cikarirlar tek basina,
Yardim istemezler kimseden,,
Alismamistir cunku ah yazik diyene,
Yardim edeyim birak bana diyene,,
Birileri cikar, yardim ederler iyilestirmeye calisirlar, basarirlar da,
Ama yalniz cocuklar korkar kacar onlardan da,,
Yani yalniz cocuklar oylesine kimsesizdir ki yanaklarini dizlerine bastirir oyle aglarlar icleri cika cika..
Anne der kisik sesle aglarken, baba diye seslenirler,,
Sonra korkunc ofke nobetleri baslar,, Bir daha mi asla demezler guvenmeye,
Cunku onlarin anne-babalari da guvenilmezdir..
Guvenmeyi bilmezler
Guvenilmezlerdir de..
Ogrenmemislerdir..
Kisaca kol kirilir ve yen icinde kalir hep..
Burdan cocuklarini yalniz birakip, butun bencil egolariyla yasayan tum anne&babalara saygilar..